در صحنه‌ای از فیلم، اگنس دست پسر کوچکش را می‌گیرد و آینده او را می‌بیند که در تئاتر مشغول بازی است و به او می‌گوید: تو پیروز خواهی شد! اما آن پسر کوچک از دست می‌رود و اگنس، به ویل، شوهرش که دور از آنها بوده، می‌گوید: تو فرصت بدرود با او را از دست دادی! چند سال بعد اگنس به تماشای اولین نمایشی می‌‌ایستد که ویل، آن را نوشته است تا آن فرصت وداعی که از او دریغ شده را جبران کند و روی صحنه تئاتر، دستهایش را دور صورت پسرش بگذارد و به او بگوید: بدرود! وقتی این لحظه دردناک اما باشکوه را می‌بینیم، به یاد همه پدران و مادران داغداری می‌افتیم که حسرت خداحافظی با فرزندان کشته‌شده‌شان بر دلشان ماند. وقتی اگنس دست بازیگر جوان را به جای پسر ازدست‌داده‌اش می‌گیرد که در نمایش پیروز اما کشته شده، همه زنان و مردان تماشاگر نیز به سوی پسر جوان دست دراز می‌کنند و در سوگ او می‌گریند. همچون ملت ایران که روزی پیروزی ایران را خواهند دید و برای زیباترین مبارزانشان سوگواری خواهند کرد. فیلم از طریق بازی خیالی با زندگی شکسپیر و چگونگی خلق شاهکار بزرگ جهان، «هملت» نشان می‌دهد که وظیفه همه ما در دل داغ و اندوه و فقدان، روایت داستان زندگی و جاودانه کردن یاد آنانی است که در راه آزادی کشته شدند.

تماشا و تحلیل فیلم همنت پس از روزهای تلخ دی ماه در ایران، می‌تواند کمکمان کند که چطور در برابر این سوگ جمعی و بزرگ تاب بیاوریم و نام و یاد عزیزان کشته شده‌مان را جاودانه و ماندگار کنیم و در این روزهای سیاه و تلخ، جملات شفابخش اگنس را زمزمه کنیم:
وقتی که وحشت‌زده و درمانده شدیم،
با قلبی گشوده زندگانی کنیم
و قلبمان را در ظلمات خاموش نکنیم
و آن را به سوی خورشید بچرخانیم…

در صد و بیست و یکمین جلسه سینماتک کایه دو فمینیسم با تمرکز بر نقد و تحلیل فیلم همنت ساخته کلوئی ژائو پیرامون احیای قدرت و شور مبارزه از طریق پیوند جمعی بحث و گفت‌وگو کردیم.

برای دریافت فایل آفلاین جلسه نقد و تحلیل فیلم همنت می‌توانید از طریق شماره زیر در واتس‌اپ و تلگرام به ادمین کایه دو فمینیسم پیام دهید.

+33624783228