اولین بار که فرانچسکا را در کنار خانواده‌اش می‌بینیم، شوهر و دختر و پسرش پشت میز نشسته‌اند و فرانچسکا مدام این طرف و آن طرف می‌رود و صبحانه را آماده می‌کند و بعد در کنارشان می‌نشیند و بدون اینکه چیزی بخورد، با لبخندی خسته به خانواده‌اش نگاه می‌کند که بی‌اعتنا به او سرشان به خوردن صبحانه گرم است. او نمونه آشنایی از زن خانه‌داری است که در تمام سالهای زندگی مشترکش بارها در این آشپزخانه غذا پخته اما فقط برای اینکه خانواده‌اش آن را بخورند و سیر شوند و خودش هیچ لذتی از آن نمی‌برد. تا اینکه در غیاب خانواده‌اش که به سفر رفته‌اند، به طور اتفاقی با عکاس دوره‌گردی آشنا می‌شود و بعد از نشان دادن پلی در حوالی خانه‌اش، او را برای نوشیدن چای سرد به آشپزخانه کوچکش دعوت می‌کند و بعد تصمیم می‌گیرند شام ساده‌ای را با هم بخورند. فرانچسکا مشغول پوست کندن سیب‌زمینی‌ها می‌شود و رابرت در کنارش هویج‌ها و پیازچه‌ها را خرد می‌کند و بعد با هم غذا می‌پزند و میز را می‌چینند و غذا می‌خورند و برندی می‌نوشند و سیگاری می‌کشند و کمی با هم قدم می‌زنند و صحبت می‌کنند. فرانچسکا حس می‌کند همان کارهای تکراری هر روزه می‌تواند چه تجربه‌ شورانگیزی باشد و کارهای خانه به بهانه‌هایی برای با هم بودن و لذت بردن بدل شود. فرانچسکا در آن هم‌جواری کوتاهش با رابرت تازه توجهش به چیزهایی در خودش جلب می‌شود که در تمام این سالها اهمیتش را برایش از دست داده بودند. اینکه کاش ناخن‌هایش کمی بلندتر بود و چقدر از قدم زدن شبانه لذت می‌برد و هنوز خوب می‌رقصد و می‌تواند ساعتها درباره خودش و علاقه‌هایش حرف بزند. کاش همه ما زنان که هر شغلی داشته باشیم، همچنان خانه‌داری وظیفه اصلی‌مان به حساب می‌آید، کمی از این مسابقه فرساینده کدبانو بودن دست برداریم و در میانه پروسه جانکاه کارهای روزمره، اندکی برای خودمان وقت بگذاریم. لازم نیست حتما مردی باشد تا در کنارش خود ازیادرفته‌مان را به خاطر بیاوریم و شور گمشده زندگیمان را دوباره بازیابیم. هر زنی می‌تواند در گوشه‌ای از آشپزخانه‌اش خلوت پرشوری ترتیب دهد و خود را به فنجانی چای، تماشای باران، رقصی تک‌نفره، گوش دادن به موسیقی، خواندن کتابی، لاک زدن ناخن‌هایش و هر تجربه خوشایندی که مدتهاست از خودمان دریغ کرده‌ایم، دعوت کند. بی‌اعتنا به اینکه ظرف‌ها در ظرفشویی جمع شده‌اند و ملافه‌ها و لباس‌ها شسته نشده‌اند و قابلمه‌ها روی اجاق گاز قل‌قل نمی‌کنند. زنان خانه‌دار بیش از هر چیزی لذت «هیچ کاری نکردن» را به خود بدهکارند.

در صد و بیست و پنجمین جلسه سینماتک کایه دو فمینیسم با تمرکز بر نقد و تحلیل فیلم پل‌های مدیسن کانتی ساخته کلینت ایستوود پیرامون اهمیت خودآگاهی زنانه بحث و گفت‌وگو کردیم.

برای دریافت فایل آفلاین جلسه نقد و تحلیل فیلم پل‌های مدیسن کانتی می‌توانید از طریق شماره زیر در واتس‌اپ و تلگرام به ادمین کایه دو فمینیسم پیام دهید.

33602798428+