اولین بار که نورا را میبینیم، نمیتواند روی صحنه تیاتر برود و احساس خفگی میکند و میگوید: نمیتوانم در این لباس نفس بکشم و لباسش را پاره میکند اما درنهایت همه توانش را جمع میکند، لباسش را میچسباند و برای اجرا میرود و مورد تحسین قرار میگیرد. این صحنه مابهازایی برای همه لحظاتی است که نورا با وجود حس نومیدی و درماندگیاش، خود را سر پا نگه میدارد. مثل بسیاری از ما که هر روز حس میکنیم دیگر تمام شدهایم و توان ادامه دادن نداریم اما باز هم از جا بلند میشویم و نه لباسهای پاره شده، بلکه تکه پارههای وجودمان را دوباره میچسبانیم و نقش یک آدم قوی را بازی میکنیم، با این تفاوت که کسی تحسینمان نمیکند. بعدها او را زنی تنها و شکست خورده میبینیم که نه دوستی دارد، نه عشقی، نه خانوادهای. بهترین سالهای زندگیاش را برای نجات و ساختن زندگی خواهرش جنگیده اما دیگر جان و توانی برای خودش نمانده است. برای آنهایی که غمگین و خستهاند، آغوش بگشاییم. شاید آنکه از پا افتاده و زندگیاش تباه شده، سالها برای دیگری پناه آرامش و امنیت بوده. شاید از بس رنج خویش را فرو خورده تا رنج دیگری عزیزش را تسلی دهد، خودش آرامآرام به زوال رفته و به فروپاشی رسیده است. اگر میخواهید بدانید چرا ما سالهاست عاشق سینما هستیم، این فیلم را ببینید تا دریابید چطور سینما ما را در لحظه خودویرانگری نجات میدهد و فرصت زیستن دوباره را ممکن میکند. فقط نورای تنها و ناامید نیست که با بازی در فیلم، شجاعت مییابد تا جای خودش زندگی کند. فقط پدر طردشده نیست که با ساختن فیلم، فرصتهای از دسترفته با دخترش را بازیابی میکند. ما هم با دیدن فیلم، از این امکان برخوردار میشویم که رنجهای بزرگمان را در آغوش بگیریم و مهربانانه به خودمان بگوییم: میدانم چقدر سخت گذشته اما خوب دوام آوردی!
در صد و هفدهمین جلسه سینماتک کایه دو فمینیسم با تمرکز بر نقد و تحلیل فیلم ارزش عاطفی ساخته یواخیم تریرپیرامون این موضوع بحث و گفتوگو کردیم که رنجها با ما چه میکنند؟ ما با رنجهایمان چه میکنیم؟
برای دریافت فایل آفلاین جلسه نقد و تحلیل فیلم ارزش عاطفی میتوانید از طریق شماره زیر در واتساپ و تلگرام به ادمین کایه دو فمینیسم پیام دهید.
+33624783228
