کیارا ماسترویانی، دختر مارچلو ماسترویانی و کاترین دونوو است، دختر دو ستاره سینما اما بیش از هر چیزی سایه پدرش، مارچلو ماسترویانی را بر زندگی‌اش حس می‌کند. درحالی‌که در پاریس در کنار مادرش، کاترین دونوو زندگی می‌کند اما به زبان پدرش، ایتالیایی حرف می‌زند. کیارا رو به کاترین دونوو می‌گوید: «به من نگاه کن! نمی‌بینی که صورتم شبیه باباست.» کاترین دونوو جواب می‌دهد: «تو فقط از ماسترویانی نیستی، از من هم هستی.» اما غیاب پدر بر حضور مادر غلبه دارد. بنابراین وقتی در حال تست بازیگری، کارگردان به او می‌گوید: «من ترجیح می‌دهم تو بیشتر ماسترویانی باشی تا دونوو»، کیارا احساس می‌کند خودش هیچ چیزی نیست و می‌گوید: «صورتم، تصویری را که از خودم دارم، نشان نمی‌دهد.» از آنجاست که خود را به شکل پدرش، ماسترویانی درمی‌آورد: با همان کت و شلوار، کلاه، عینک و سیگار ماسترویانی در فیلم هشت‌و‌نیم و زیستن به جای مارچلو ماسترویانی افسانه‌ای را آغاز می‌کند. اما میل کیارا به استحاله به شمایل ماسترویانی، فقط به تجربه بازیگری او ربط ندارد. او می‌خواهد ماسترویانی را از سینما پس بگیرد و از دل فیلم‌ها به زندگی واقعی خود بکشد و او را به یک همسر و پدر واقعی بدل کند. نقش‌های بی‌نظیری که او بازی کرده‌اند، ماسترویانی را ربوده‌اند. کیارا در صحنه‌ای در نقش ماسترویانی با دوستش فابریس لوکینی درباره رابطه عاشقانه‌‌اش با کاترین دونوو حرف می‌زند و می‌گوید: «من و کاترین در زندگی واقعی هرگز ازدواج نکردیم اما در فیلم‌ها سه بار ازدواج کردیم» و بعد از زبان کیارا می‌گوید: «او ترجیح می‌داد ما در زندگی واقعی ازدواج می‌کردیم نه در  سینما» از این رو تبدیل کیارا به ماسترویانی، امکان تجدید دیدار و زیستن دوباره با او را به اطرافیان می‌دهد. هر کسی فرصت می‌یابد یک خاطره از او را به مثابه یک صحنه از فیلم بازسازی کند و آنچه در زندگی واقعی از دست رفته است، در دل لحظه‌ای ساختگی به دست آورد. از کاترین دونوو که ترانه‌ای را برای ماسترویانی می‌خواند و می‌گوید: «بیا دوباره با هم باشیم» تا کیارا که فرصت رقصیدن با اسکی روی یخ را با پدرش می‌یابد. فیلم، اثری اتوبیوگرافیک درباره مارچلو ماسترویانی محبوبمان نیست، حتی فیلمی پیرامون رابطه کیارا ماسترویانی و پدرش هم نیست، بلکه بیش از هر چیزی درباره سینماست، درباره اینکه دیگر در رویاهایمان مجبور نیستیم همانی باشیم که در زندگی واقعی از آن خسته شده‌ایم. دستاورد این استحاله شگفت‌انگیز برای کیارا این است که درمی‌یابد چرا ماسترویانی همواره از زندگی واقعی به نفع سینما چشم می‌پوشید. آن رابطه عاشقانه‌ ماسترویانی و دونوو در فیلم‌ها هنوز ادامه دارد و هیچ چیزی نمی‌تواند آن دو را در رویایی که با هم ساختند، از هم جدا کند.

در شصت و یکمین جلسه سینماتک، نقد و تحلیل فیلم مارچلوی من ساخته کریستف انوره، از فیلمهای جشنواره کن امسال را خواهیم داشت.

برای دریافت فایل آفلاین جلسه نقد و تحلیل فیلم مارچلوی من می‌توانید از طریق شماره زیر در واتس‌اپ و تلگرام به ادمین کایه دو فمینیسم پیام دهید.

+33624783228