جانی بارها تلاش می‌کند تا دل فرانکی را به دست بیاورد اما فرانکی با وجودی که به جانی علاقه دارد اما نمی‌خواهد وارد رابطه عاشقانه شود. یک بار جانی از فرانکی می‌پرسد: «آیا در کودکیت اتفاق بدی افتاده؟» فرانکی با خشم می‌گوید: «چرا مردها فکر می‌کنند، زنی که نمی‌خواد وارد رابطه بشه، حتما در کودکیش مورد تعرض قرار گرفته؟ این طرز فکر اشتباهه! اون زن وقتی بزرگ شده و یک زن بوده، باهاش بدرفتاری شده!» جانی با مهربانی می‌گوید: «من هیچ وقت اذیتت نمی‌کنم.» اما فرانکی به خاطر بارها آسیب دیدن در روابط گذشته‌اش، نمی‌تواند به مرد دیگری اعتماد کند. وقتی وارد رابطه جدید می‌شویم، با زخم‌ها و دل‌شکستگی‌های روابط گذشته چه کنیم؟ چند بار وسط معاشقه‌ها و لذت‌ها و خوشی‌ها، به‌ناگه زخمی قدیمی سر باز کرده و ما را ترسانده که نکند دوباره با آدم اشتباهی وارد رابطه شده‌ایم؟ چند زن زخم‌خورده و دل‌شکسته مثل فرانکی این شانس را داشتند که در آغوش امن مرد عاشقی بگریند و آرام بگیرند؟ همه ما که بارها دل بسته‌ایم و شکست خورده‌ایم، حق داریم که کسی طوری دوستمان بدارد که در گوشمان نجوا کند: «می‌دونم که نمی‌تونم خاطرات تلخ را از ذهنت پاک کنم اما هر وقت حالت بد شد، من کنارتم!» فیلم از همان مولفه‌های ژنریک کمدی رمانتیک بهره می‌برد تا نشان دهد که آنچه در این فیلمها به عنوان عشق به ما ارائه دادند، نسبت نزدیکی با واقعیت ندارد و برقراری یک پیوند میان زن و مرد بسیار دشوار است. ادم‌ها می‌توانند با هم در یک تختخواب بخوابند و تن یکدیگر را لمس کنند اما برای اینکه به خلوت یکدیگر راه بیابند و اعتماد و امنیت را بین خود بسازند، نیاز به زمان، صبر، ظرافت دارد. مخصوصا که در این دنیای بی‌رحم، چه زخم‌های بسیاری بر تن و روان آدمی است و باید بلد بود چطور بر زخم های یکدیگر بوسه بزنیم و مرهم بگذاریم.

در صد و بیست و هفتمین جلسه سینماتک کایه دو فمینیسم با تمرکز بر نقد و تحلیل فیلم فرانکی و جانی ساخته گری مارشال پیرامون چگونگی اعتمادسازی در رابطه جدید بعد از آسیب دیدن بحث و گفت‌وگو خواهیم کرد.

برای شرکت در جلسه آنلاین نقد و تحلیل فیلم فرانکی و جانی می‌توانید از طریق شماره زیر در واتس‌اپ و تلگرام به ادمین کایه دو فمینیسم پیام دهید.

33602798428+