فیلم، یکی از مهم‌ترین آثار سینمای فرانسه است، فیلمی طولانی با مدت زمان حدود چهار ساعت، برنده جایزه بزرگ جشنواره کن ۱۹۹۱، بر اساس داستانی از نویسنده مشهور فرانسوی: انوره دو بالزاک، ساخته یکی از مهم‌ترین فیلمسازان موج نوی فرانسه: ژاک ریوت و با بازی بهترین بازیگران فرانسوی: میشل پیکولی، جین برکین و امانوئل بئار. فیلمی پیچیده که از طریق رابطه غریب و نامتعارف یک مرد نقاش معروف و مدلش، به طور همزمان میل مردانه برای استحاله زن به تصویر خیالی‌اش و میل زنانه برای ابژه نگاه مرد شدن را مورد کنکاش قرار می‌دهد. ماریان فکر می‌کند فقط یک مدل نقاشی برای فرنهوفر است. حتی وقتی لیز، همسر فرنهوفر که قبلا مدل نقاشی او بوده، به ماریان هشدار می‌دهد، ماریان نمی‌داند در چه مخاطره‌ای گرفتار شده است. تازه بعد از مواجهه با رفتارهای سادیسیتی فرنهوفر متوجه می‌شود که او اساسا ارزشی برای مرد نقاش ندارد. او قرار است فقط کالبدی برای ابژه والا در ذهن نقاش باشد و به همان شکل ایده‌الی دربیاید که نقاش از یک زن در ذهنش ساخته است. اما چرا ماریان می‌پذیرد که مدل نقاش معروف شود و به رنج و تحقیر تن می‌دهد زیرا او هم شیفته تصویر ایده‌ال خود است و می‌خواهد از نگاه دیگری، خودش را ببیند و ستایش شود. فیلم کمک می‌کند تا دریابیم در پروسه ابژه‌سازی از زنان، چه اتفاقی می‌افتد که زنی، مالکیت بر تن و جان و هویت خود را به مردی واگذار می‌کند و اجازه می‌دهد مرد، او را به شکل مطلوب خویش درآورد؟ تصویر زن ایده‌ال، برساخته جهان مردانه است و زنان، همواره خود را از نگاه مردان می‌شناسند، کشف می‌کنند و می‌پذیرند. بسیاری از زنان شیفته خود واقعی‌شان نیستند، بلکه مجذوب تصویر کاذبی می‌شوند که مردان برایشان می‌سازند.

در نود و هشتمین جلسه سینماتک کایه دو فمینیسم با تمرکز بر نقد و تحلیل فیلم مزاحم زیبا ساخته ژاک ریوت پیرامون چگونگی ابژه‌سازی از زنان بر اساس میل مردانه فیلم بحث و گفت‌وگو کردیم.

برای دریافت فایل آفلاین جلسه نقد و تحلیل فیلم مزاحم زیبا می‌توانید از طریق شماره زیر در واتس‌اپ و تلگرام به ادمین کایه دو فمینیسم پیام دهید.

+33624783228