شیدا در آستانه طلاق است و تلاش میکند در غربت، تصویر دلنشینی از وطن برای دخترکش بسازد. با چهارشنبهسوری و هفتسین و رقص و آواز و شعر و غذا و فرهنگ و هنر و ادبیات ایرانی. بعد شوهر که او را با مرد دیگری در فروشگاه دیده است، تهدیدش میکند که از او مدرک خیانت دارد و میگوید «در ایران تو را میکُشند.» این را جلوی دخترک میگوید. من با خود فکر میکنم دخترک با وجود همه تلاشهای مادرش، چطور وطنی را دوست بدارد که در آن میتوانند مادرش را سنگسار کنند و بکُشند همانطور که وقتی پدر از روی کتاب فارسی به مونا خواندن و نوشتن میآموزد و میگوید «بابا آب داد»، «بابا نان داد»، دخترک میپرسد: «پس مامان چه چیزی داد؟» او هنوز آنقدر کوچک است که نمیداند مادرش در در سرزمینش هیچ حقی ندارد و حتی نمیتواند فرزندی را که خود به دنیا آورده، پس از طلاق نزد خود نگه دارد. زن در ایران زندگی نمیکند اما هنوز نمیتواند آزاد باشد و بهخاطر تکتک تغییرات و انتخابهایش باید جواب پس بدهد. شوهرش میخواهد او را به زور به ایران بازگرداند. زیرا میداند که شیدا در ایران نمیتواند بهراحتی طلاق بگیرد و حضانت مونا را به دست آورد. ازاینرو ایران برای شیدا یادآور ترس و رنج است و حتی از مواجهه با هموطنانش در استرالیا میهراسد اما با این وجود شیدا میکوشد خود را از اسارت قوانین و سنتهای ضدزن ایران برهاند اما پیوند و ریشههایش را با وطنی که هنوز دوستش دارد، حفظ کند. با چنین رویکردی است که فیلم فراتر از دشواریهای زنان برای حضانت فرزندانشان به رابطه متناقض زنان با ایران میپردازد. اینکه چطور زنان میکوشند از سرزمینشان که به زندانی برایشان بدل کردهاند، دوباره خانه بسازند. حتی اگر مجبور شدهاند برای همیشه آن را ترک کنند.
در سیامین برنامه سینماتک کایه دو فمینیسم به نقد و تحلیل فیلم پاییز شیدا ساخته نورا نیاسری میپردازیم و با تمرکز بر درونمایه حضانت فرزندان پیرامون خانه/وطن به مثابه زندان زنان بحث و گفتوگو میکنیم
برای دریافت فایل آفلاین جلسه نقد و تحلیل فیلم پاییز شیدا میتوانید از طریق شماره زیر در واتساپ و تلگرام به ادمین کایه دو فمینیسم پیام دهید.
+33624783228
