ماریان نقاش استخدام شده است تا نقاشی هلوئیز را بکشد و برای مردی بفرستد که تابه‌حال هلوئیز را ندیده و قرار است بر اساس آن نقاشی، میلش نسبت به هلوئیز برانگیخته شود و او را برای همسری برگزیند. وقتی هلوئیز تصویر خودش را می‌بیند، به ماریان می‌گوید: آیا مرا اینطور می‌بینی؟ پرسش آمیخته به اعتراض هلوئیر از این جهت است که ماریان، او را به عنوان یک ابژه جنسی برای نگاه خیره مردانه‌ای نگریسته است که می‌خواهد صاحب تابلوی نقاشی و هلوئیز به طور توامان شود. فیلم به طرز سحرانگیزی نگاه خیره زنانه را جایگزین نگاه خیره مردانه می‌کند تا زنان از دید خودشان شناخته و دیده شوند. هلوئیز دوست ندارد کسی پرتره‌اش را بکشد و نمی‌خواهد تن خود را به همسر نادیده‌اش عرضه کند. پس  ماریان مجبور است ساعت‌ها پنهانی او را در نظر بگیرد و در دیدارهای کوتاه‌شان تک‌تک اجزای او را به خاطر بسپارد و در خلوتش دوباره به یاد بیاورد تا بتواند نقاشی او را بکشد. از خلال این نظربازی رازآمیز است که می‌بیند تن غایب هلوئیز با تن خودش آمیخته می‌شود. در ابتدا به نظر می‌رسد که ماریان به عنوان نقاش به هلوئیز به عنوان سوژه خیره شده اما بعد می‌بیند هلوئیز نیز به او چشم دوخته است و هر دو در حال نگریستن به یکدیگرند. فیلم‌های سلین سیاما مخصوصا پرتره بانویی در آتش، نمونه‌های درخشانی برای تحلیل سینما از منظر نگاه خیره زنانه هستند که در مقابل نگاه خیره مردانه قرار می‌گیرد و زنان را از ابژه‌ای برای دیده شدن به عامل نگاه بدل می‌کند و با جایگزینی زاویه‌دید زنانه در روایت و تصویر، زنان را از نگاه زنان و برای زنان به تصویر می‌کشد.

در چهل و سومین جلسه سینماتک کایه دو فمینیسم به نقد و تحلیل فیلم پرتره بانویی در آتش ساخته سلین سیاما می‌پردازیم و با تمرکز بر نگاه خیره زنانه پیرامون شناخت زنان از زاویه‌دید خودشان بحث و گفت‌وگو می‌کنیم.

برای دریافت فایل آفلاین جلسه نقد و تحلیل فیلم پرتره بانویی در آتش می‌توانید از طریق شماره زیر در واتس‌اپ و تلگرام به ادمین کایه دو فمینیسم پیام دهید.

+33624783228