جلسه هشتاد و پنجم

تحلیل فیلم «فکر می‌کنی من کی هستم» ساخته صافی نبو

نزهت بادی

در صحنه‌ای از فیلم، کلر به‌عنوان استاد دانشگاه برای دانشجویانش جمله‌ای از مارگریت دوراس را نقل می‌کند که”در زندگیم خیلی زود، دیر شد” و گویی این جمله را از زبان همه زن‌هایی می‌گوید که به‌خاطر تعاریف و انتظارات رایج جامعه مجبورند زودتر از زمان واقعی به استقبال میانسالی و پیری بروند. کلر مثل بسیاری از زن‌های دیگر در آستانه میانسالی‌اش با بحران روبرو می‌شود. زیرا خودش را زنی با زیبایی و جوانی از‌‌‌ دست‌رفته‌ای می‌بیند که از سوی همسرش به خاطر دختر جوان‌تری ترک و طرد شده است. میل کلر برای برقراری ارتباط با پسری جوان‌تر از خودش که در ابتدا به بازی می‌ماند و بعد جدی می‌شود، در جهت جبران نیاز سرکوب‌شده‌اش در میانسالی است. کلر هنوز شور عشق و میل جنسی را در خود حس می‌کند اما جامعه از او می‌خواهد بر خلاف امیال طبیعی‌اش رفتار کند و جلوی احساساتش را بگیرد. از این رو کلر در ارتباط مجازی‌اش با پسرک جوان‌تر، خودش را دختری بیست و چهار ساله جا می‌زند و از همه رفتارها و حس و حال برادرزاده جوانش تقلید می‌کند. زیرا همانطور که دوست کلر می‌گوید رابطه مردها با زن‌های جوان‌تر عادی به نظر می‌رسد اما یک زن حق چنین کاری را ندارد و مورد سرزنش قرار می‌گیرد و کلر می‌ترسد که اگر درباره خودش واقعیت را بگوید، رانده شود. تعریف تاریخی بدن زن در ارتباط با زیبایی، جوانی، قدرت تولیدمثل و زایش، آن را به صورت کالایی در خدمت برآوردن نیازهای نظام مردسالار در‌می‌آورد که با فرا رسیدن میانسالی و پیری تاریخ مصرفش تمام می‌شود و باید به دور انداخته شود. با چنین رویکردی افزایش سن و تبعات طبیعی‌اش برای زنان به چالشی دشوار بدل می‌شود و علاقه به تغییر ظاهر شدت می‌گیرد و بعد همان جامعه‌ای که زن را به‌خاطر از دست دادن جوانی‌اش طرد کرده، حالا او را به خاطر استفاده از لوازم آرایش و جراحی‌های زیبایی مورد ملامت قرار می‌دهد. اولین گام برای پذیرش تن خود، آزاد کردن آن از فشارها و کلیشه‌هایی است که مدام آن را با شمایل زن ایده‌ال می‌سنجد و ارزشگذاری می‌کند. در‌حالی‌که فقط خود زن است که حق دارد برای بدنش تصمیم بگیرد که آن را همانطور که هست، بپذیرد یا تغییرش دهد و چه آن زنی که از ابزارهای زیباسازی استفاده می‌کند و چه آن زنی که از آنها استفاده نمی‌کند، باید به یک اندازه با بدن خود احساس راحتی کنند و از سوی دیگران مورد قضاوت قرار نگیرند. هر زنی با هر سن و ظاهری می‌تواند نسخه متفاوت و تازه‌ای از زن ایده‌ال باشد.

در هشتاد و پنجمین جلسه سینماتک کایه دو فمینیسم با تمرکز بر فیلم فکر می‌کنی من کی هستم ساخته صافی نبو درباره کلیشه سن‌هراسی زنان بحث و گفت‌وگو می‌کنیم.

برای دریافت فایل آفلاین جلسه نقد و تحلیل فیلم فکر می‌کنی من کی هستم می‌توانید از طریق شماره زیر در واتس‌اپ و تلگرام به ادمین کایه دو فمینیسم پیام دهید.


+33624783228

nozhatآموزش, سینماتک