فیلم بر اساس نمایشنامهای از اریل دورفمان درباره پولینا، زنی نجاتیافته از خشونت و شکنجه را در دوران پس از سرنگونی حکومتی دیکتاتوری است.
به تازگی کمیتهای برای تحقیق پیرامون موارد نقض حقوق بشری درباره زندانیان تحت شکنجه در حکومت سابق تشکیل شده که سرپرستی آن را شوهر پولینا بر عهده دارد. اما همان شب به طور اتفاقی با شکنجهگرش مواجه میشود. در طول شب که پولینا تلاش میکند تا دکتر میراندا را وادار به اعتراف کند، بارها از سوی شوهرش سرزنش میشود و مورد انتقاد قرار میگیرد که او هم شبیه همان شکنجهگران و جنایتکاران رفتار میکند و از او میخواهد که او را تحویل کمیته حقیقتیاب بدهد تا محاکمه قانونی شود. اما وقتی درنهایت دکتر میراندا لب به اعتراف باز میکند و با لذت و خونسردی از انواع جنایاتش حرف میزند، خود جراردو طاقت نمیآورد و به او حمله میکند تا او را بُکُشد.
در صد و بیست و دومین جلسه سینماتک کایه دو فمینیسم با تمرکز بر نقد و تحلیل فیلم مرگ و دوشیزه ساخته رومن پولانسکی درباره این موضوع چالشبرانگیز و دشوار بحث و گفتوگو کردیم که چه کسی باید درباره نحوه مواجهه با قاتلان فرزندان ایران تصمیم بگیرد؟ نظام سیاسی پیروز و جامعه، فعالان حقوق بشر و نهادهای بینالمللی، خانوادهای داغدار و شکنجهشدگان.چه کسی میتواند صلاحیت هر یک از این گروهها را تایید کند و به او حق تصمیمگیری بدهد؟
تفاوت اخلاقی بین خشونتی که برای «سرکوب و جنایت» اعمال شده با خشونتی که برای «دادخواهی» اعمال میشود، چیست؟
اگر خانواده داغداری خواستار «چشم در برابر چشم» باشد و جامعه خواستار «محاکمه قانونی»، اولویت با کدام است؟
آیا نهادهای بینالمللی که فقط شاهد قتلعام مردم بودند، صلاحیت تعیین نوع مجازات برای قاتلان فرزندان ما را دارند؟
وقتی آنها با خشونتی بیرحمانه عزیزترین بچههای ما را کشتند، آیا همچون یک شهروند معمولی سزاوار محاکمه قانونی هستند؟
چه مجازاتی میتواند عدالت را برقرار کند؟
اگر انتقام بگیریم، ما هم شبیه کسانی میشویم که با آنها مبارزه کردهایم و چرخه خشونت را تداوم میبخشیم؟
چطور عدالت انتقالی که فعالان حقوق بشر از آن سخن میگویند، میتواند رنج و داغ خانوادههای کشتهشدگان و خشم و نفرت جامعه را جبران کند؟
برای دریافت فایل آفلاین جلسه نقد و تحلیل فیلم همنت میتوانید از طریق شماره زیر در واتساپ و تلگرام به ادمین کایه دو فمینیسم پیام دهید.
+33624783228
