همه چیز خیلی ساده و عادی به نظر می‌رسد. زن در نور صبحگاهی پشت میز نشسته و موهای موج‌دارش را پشت سرش بسته و در حال تایپ کردن است. آرام صورتش را به پشت سر برمی‌گرداند و از مرد می‌پرسد: «به چی نگاه می‌کنی؟» مرد در حال سیگار کشیدن می‌گوید: «به تو!» زندگی روزمره پر از همین لحظات کوچک است که به چشم نمی‌آید و در یاد نمی‌ماند. مگر اینکه بدانیم می‌تواند دیگر تکرار نشود. در هر لحظه زندگی، چیزی در حال از دست رفتن است که دیگر بازنمی‌گردد. روز بعد وقتی الن پشت میز تحریرش می‌نشیند و سرش را به عقب برمی‌گرداند، دیگر مرد محبوبش آنجا نیست تا او را نگاه کند. الن اگر می‌دانست، به پی‌یر نمی‌گفت که از دوست داشتنت خسته شدم و پی‌یر اگر می‌دانست، آن نامه خداحافظی را برای الن نمی‌نوشت. فیلم کلود سوته درباره به چنگ آوردن لذت همین چیزهای زندگی است، چیزهایی که هر روز آنها را پشت سر می‌گذاریم اما نمی‌دانیم مهم‌ترین چیزهایی هستند که در ذهن و قلبمان می‌مانند. پی‌یر در آخرین لحظه زندگی‌اش که روی چمن‌ها افتاده است، هیچ کدام از کارهای مهم و بزرگ عمرش را به یاد نمی‌آورد. تلاش می‌کند چشم‌هایش را باز نگه دارد و نمیرد تا یک بار دیگر الن سرش را به سمت او بچرخاند و با چشم‌های پرشورش به او نگاه کند. همه ما از کاترین، همسر پی‌یر قدردانیم که اجازه می‌دهد آخرین کلماتی که از پی‌یر برای الن باقی می‌ماند، همان عبارت رویایی باشد که برایش تایپ می‌کند: «je t’aime» آثار کلود سوته از آن دسته فیلم‌هایی است که به راحتی می‌توان دوستشان داشت اما به سختی فراموششان کرد‌. از آن دسته فیلم‌هایی که هر وقت از زندگی خسته می‌شویم، می‌توانیم به سراغشان برویم و بعد از دیدن فیلم احساس کنیم زندگی را با وجود همه لحظات دشوار و ناگوارش همچنان دوست داریم.

در نود و هفتمین جلسه سینماتک کایه دو فمینیسم با تمرکز بر نقد و تحلیل فیلم چیزهای زندگی ساخته کلود سوته پیرامون اهمیت روزمرگی در عشق بحث و گفت‌وگو کردیم.

برای دریافت فایل آفلاین جلسه نقد و تحلیل فیلم چیزهای زندگی می‌توانید از طریق شماره زیر در واتس‌اپ و تلگرام به ادمین کایه دو فمینیسم پیام دهید.

+33624783228